Laatst kwam ik een oud-klasgenoot van mijn zoon tegen. Ik sprak een tijdje met hem en constateerde dat hij, inmiddels op de universiteit, goed was ‘opgedroogd’. Het studeren ging hem makkelijk af (dát had ik wel had verwacht), hij woonde met een stel vrienden op kamers en had een vriendin. Hoe anders was de tijd dat mijn zoon met hem op de basisschool zat. Hij lag niet echt goed in de groep en leeftijdsgenoten vonden hem een ‘nerd’. Mijn zoon ging wel met hem om, maar vond het af en...
Het gebeurt vaak dat ouders niet op één lijn zitten in de opvoeding. Dit is eigenlijk wel begrijpelijk, want iedere ouder komt uit een ander nest, waar verschillende opvoedingswaarden en doelen heersten. Zo is de ene ouder van huis uit gewend om veel te praten en de andere ouder juist niet. Of de ene ouder komt uit een gezin waar moeder de 'baas' was en vader zich niet 'bemoeide' met de opvoeding, terwijl de andere ouder juist uit een gezin komt waar beide ouders opvoeder waren. Als ouder...
Ongewild, maar wel verrassend, was ik vanmiddag getuige van een gesprek tussen twee jongens die achter mij fietsten. Eén van de twee uitte bovenstaande uitroep. Interessant gesprek, dacht ik, en minderde vaart. 'Als wij al klaar zijn met eten, dan gaat hij nóg een keer opscheppen! F*kking irritant! Volgens mij heeft dat ermee te maken dat hij uit een gezin van 10 komt'. 'Hij moest vroeger natuurlijk veel delen en opschieten', zei de andere jongen. 'En nu geniet hij ervan dat hij geen rekening...
Wat was het gisteren een intensieve, maar mooie dag. Een aantal gesprekken dat ik met ouders had ging op de één of andere manier over 'contact': negatief gekleurd contact, verlies van positief contact of gemis aan echt contact. Over positief contact ging het gelukkig ook! Een paar voorbeelden: een ouderpaar vertelde dat het contact met hun vijfjarige zoon vooral ongezellig was door zijn regelmatige driftbuien. Ze gaven toe opgelucht te zijn als hij op school zat of eindelijk sliep, maar ze...
Dit ving ik op van een moeder op straat. Het was laat in de middag en ze liep met haar zoontje van - ik schat- drie jaar naar de auto. Ik vroeg mij af waarom moeder dit zei, nog voor dat zij thuis waren. Wilde ze het dagelijks gedoe tussen haar kinderen voor zijn? Of had ze een afspraak over het gebruik van de I-pad gemaakt? Of wilde ze straks meteen de keuken in en werkte de I-pad als oppas? Jammer...ik kon het niet vragen; ze leek haast te hebben. Wordt er nog verveeld? Waarom moeten kinderen...
Met deze opmerking kwam een moeder op mijn spreekuur. Ze had een dochtertje van 3 jaar en was ernstig aan het twijfelen of haar manier van opvoeden wel de goede was. 'Als ik met de buurvrouw en haar kinderen in het speeltuintje ben, loop ik steeds achter mijn dochter aan', vertelde ze. 'De speeltuin grenst namelijk aan een drukke verkeersweg en ik ben als de dood dat haar iets overkomt. Maar de buurvrouw vindt dat ik mijn dochter teveel bescherm. Ook vindt ze dat ik mijn kind meer moet laten...
Veel ouders worstelen met de balans tussen gezin en werk. Dat is te merken aan het hoge percentage moeders dat het liefst in deeltijd werkt, zich ziek meldt na het zwangerschapsverlof, burn out- klachten heeft of besluit om de volgende stap in carrière toch maar uit te stellen. Ook van vaders hoor ik dat het zoveel moeite kost om tijdens hun dag vrij met hun kinderen niet ook nog even te werken. Aandacht eisen Werken én grootbrengen van kleine kinderen kan leuk zijn, maar kost veel energie....
Deze week zag ik op weg naar mijn werk een man die mijn niet al te goede ochtendhumeur een stuk verbeterde. Hij stond met zijn bakfiets op het trottoir voor de crèche en was uitvoerig aan het zwaaien en handkusjes aan het zenden...waarheen? Naar zijn peutertje achter het raam. Glimlachend dacht ik: 'Wat een aanbiddelijke vader...' Dacht ik hier ook zo over als het een moeder was? Waarschijnlijk niet. Ik zou gedacht hebben: 'Hou op met dat emotionele gedoe en vertrek! Je maakt het je kind...
De laatste tijd krijg ik regelmatig ouders met vragen over hun slimme en wilskrachtige zoontje. Vaak zijn het jongetjes tussen de 2 en 4 jaar die meer dan eens driftig zijn, letterlijk 'de kont tegen de krib gooien', niet (willen) luisteren en hun zin doordrijven'. Aldus hun ouders natuurlijk...Toevallig of niet...veel van deze jongetjes heten Oskar. Trommel Deze naam herinnert me aan de kleine Oskar uit de film 'Die Blechtrommel' (De Blikken Trommel). De jongen, zoon van een gezin uit Danzig...