Goed opgedroogd

Laatst kwam ik een oud-klasgenoot van mijn zoon tegen. Ik sprak een tijdje met hem en constateerde dat hij, inmiddels op de universiteit, goed was ‘opgedroogd’. Het studeren ging hem makkelijk af (dát had ik wel had verwacht), hij woonde met een stel vrienden op kamers en had een vriendin. Hoe anders was de tijd dat mijn zoon met hem op de basisschool zat. Hij lag niet echt goed in de groep en leeftijdsgenoten vonden hem een ‘nerd’. Mijn zoon ging wel met hem om, maar vond het af en toe lastig mee gaan met zijn vergaande interesse voor computers en games.  Ik herinner me dat deze jongen nauwelijks vrienden had.

 

Ik zie dat een aantal kinderen, net als deze jongen, moeilijk aansluiting vindt op de basisschool. Eigenlijk is dat niet raar,  want alle kinderen gaan naar de basisschool, ongeacht hun afkomst, intelligentie, talenten en interesses. In deze ‘vergaarbak’ van verschillen is het maar de vraag of het lukt om te ‘matchen’. Vind maar eens een klasgenootje dat ook van klassieke muziek houdt, dikke boeken leest of het een uitdaging vindt om bezig te zijn met ingewikkelde wereldvraagstukken.

 

(Bij-)voeding

Juist in de basisschoolleeftijd is het vormen van vriendschappen belangrijk, evenals het antwoord krijgen op de vraag ‘wie ben ik en wat ben ik waard?’ Als de aansluiting moeilijk is, heeft dit hoe dan ook invloed op het zelfbeeld en het zelfvertrouwen. De stimulerende en steunende rol van ouders en zeker van leerkrachten is dan enorm belangrijk. Noem het maar (bij-)voeding in de vorm van aandacht voor de talenten, unieke eigenschappen en erkenning voor het kind zoals het is. Voor zover ik heb gezien kreeg deze oud-klasgenoot deze voeding gelukkig wel en vond hij deze, naast thuis, vooral in buitenschoolse activiteiten. Hij schaakte, sportte op hoog niveau en was lid van een club van jonge onderzoekers.  

 

Vaak moeten deze, ik noem het maar ‘bijzondere’ kinderen veel meer inspanning plegen om hun eigen pad te lopen dan kinderen bij wie alles schijnbaar makkelijker gaat. Dat kán hen veel krachtiger maken dan hun leeftijdsgenootjes en hen helpen lastige situaties het hoofd te bieden. Maar we weten allemaal dat dit helaas ook anders kan uitpakken. Een aantal van deze kinderen blijft ook als (jong-)volwassene het gevoel houden overal buiten te staan. Zij staan voor een niet gemakkelijke levensopgave.  

Hoe fijn zou het zijn als alle kinderen op de basisschool (of beter al eerder!) worden gezien in hun unieke zijn. Ik weet ook dat dit niet altijd lukt met een klas met 30 kinderen. Ga er maar aan staan als leerkracht.

 

Nog veel werk aan de winkel

Regelmatig zie ik dat het goed komt als deze bijzondere kinderen naar het vervolgonderwijs gaan. Ook de oud-klasgenoot bloeide op toen hij naar het tweetalig vwo ging. Eindelijk kreeg hij de uitdaging op leergebied die hij zo nodig had en als bonus ook nog vrienden die net zo gedreven waren als hij.

Voordat het zover is, is er nog veel werk aan de winkel voor deze kinderen, hun ouders en leerkrachten. Met hopelijk als resultaat een zelfbewuste evenwichtige volwassene die weet wat hij waard is en een stootje kan hebben.