Oskartjes

De laatste tijd krijg ik regelmatig ouders met vragen over hun slimme en wilskrachtige zoontje. Vaak zijn het jongetjes tussen de 2 en 4 jaar die meer dan eens driftig zijn, letterlijk 'de kont tegen de krib gooien', niet (willen) luisteren en hun zin doordrijven'. Aldus hun ouders natuurlijk...Toevallig of niet...veel van deze jongetjes heten Oskar. 

 

Trommel 

Deze naam herinnert me aan de kleine Oskar uit de film 'Die Blechtrommel' (De Blikken Trommel). De jongen, zoon van een gezin uit Danzig in 1925, besluit op zijn derde om niet meer te groeien. Zijn besluit is een reactie op het opkomend nationaal-socialisme. Wanneer er teveel dreiging (=onveiligheid) om hem heen is, begint de jongen op zijn trommel te slaan. En wanneer iemand probeert zijn speelgoed af te pakken, schreeuwt hij oorverdovend waardoor ramen uit hun sponningen barsten en glazen spontaan barsten of uit brillen springen.  

 

Kijk uit je ogen! 

Volgens mij gaat het in deze film over een jongetje dat niet goed gedijt en zich dus niet gezond kan ontwikkelen. De volwassenen en zijn omgeving zijn niet veilig voor hem. Hij vertoont op zijn zachtst gezegd onuitstaanbaar gedrag en besluit zelfs niet verder te groeien. De volwassenen om hem heen weten daar geen raad mee.  Als je het mij vraagt denk ik dat Oskar letterlijk een noodkreet uitte en om aandacht schreeuwde. Eigenlijk wilde hij zeggen: 'Grote mensen, kijk uit je ogen en zie dat het de verkeerde kant opgaat! Doe wat!’. 

 

Confronterend 

Ik zie een overeenkomst met de Oskartjes en hun ouders op mijn spreekuur. Ouders beamen meer dan eens dat deze kleine mannetjes misschien wel willen zeggen: 'Luister ook eens naar mij en geef me duidelijkheid'. Of: 'Stel grenzen en houd je eraan, want daarbinnen voel ik me veilig!' Ook kunnen ze hun ouders soms een spiegel voorhouden: 'Stel eens grenzen aan je eigen gedrag!' Of: ‘Drijf je eigen zin niet zo door!' Als je er voor open staat, kunnen deze boodschappen best confronterend zijn. Maar als je er serieus naar wil kijken, kunnen er bijzondere dingen gebeuren.  

 

Cadeau 

Ook ik heb hier ervaring mee toen ik als jonge moeder bijna grenzeloos door bleef werken. Mijn zoon gedroeg zich in die tijd onhandelbaar. Tot op het moment dat ik de uitputting nabij was en het zo niet verder kon. Ik meldde me ziek en kwam thuis te zitten. Als cadeau veranderde mijn zoon in een rustig en meegaand kind.  

De huidige tijd is natuurlijk niet te vergelijken met die waarin Oskar uit 'De Blikken Trommel' leefde. Het was echter niet voor niks dat hij besloot weer te groeien toen alle onrust en dreiging achter de rug was.  

 

Ik wens alle ouders en natuurlijk in het bijzonder van Oskartjes, dat ze met hun kind kunnen groeien.